رفتی و من راهیه می و می خانه شدم

                                   ا ز غم دوری تو دیگه دیونه شدم

                                 خیلی بی یار سخته،راهی سفر شدن

                                 مثل برگای درختا،که پاییز جدا میشن

                                بی تو ابر تنهام ،مونده توی آسمون

                               بی تو نا پدید میشم،کی میای ای مهربون

                               بیا تا ثابت کنیم،عشقمونو به آدما

                             بزاریم گریه کن از پاکی عشق ما

                             رفتی و تنهایی خنجری زد به دلم

                              دل بی چاره میگه،یار و که دیدم میمیرم

                             ای فرشته پس بیا،که نمیرد این دل

                             مرحمی باش که شده،درد این دل مشکل

                           دوست مهربانم مهنازhttp://mahnazjoon2004.persianblog.com

                            آقای اسماعیلیhttp://www.cnyas.com که منو

                          وبلاگه قشنگی داره http://www.banooyemahtabi.persianblog.com

                     دست میکشم روی دکمه ها،اشکهایم می ریزندپایین

                      چقدر این لیلا با من غریبه شده است.انگار او را

                      اصلا نمی شناختم.بعدحروف اسم خودم را پیدا می کنم

                      س.ل.م.ا.ن چقدر سلمان تنها شده .

                     روزی که برای اولین بار اسم هایمان رو به هم گفتیم چقدر

                    خندیدیم.احساس می کردیم دوباره لیلی و مجنون عاشق پیشه

                    از دل تاریخ بیرون آمده اند و یکدیگر را پیدا کرده اند.

                    اما حالا به جستجوی خاطرات تلخ برآمده است.گویی صدای

                    مرا نمی شنود و قتی به او میگم دوستم داری، به سختی از

                    رویاهای دور و درازی که دارد جدا می شود و با کلمات کوتاه

                   به سوالم پاسخ می دهد که هیچ مفهومی هم ندارد.او اکنون در

                   تورهای تنیده ذهن خود گرفتار شده است و آرزو می کند هما

                  دختری باشد که در دوران کودکی دستش را می گرفتن و راه را

                 به اون نشان می دادن و من کاری نمی تونم بکنم به جز زدن

                 حرفای دلم و اینجوری خودم را آروم می کنم............

                 تنها دلیل بودنم لیلا! دست تقدیر هنوز هم ما را به هم نرسانده

                باور کن فقط با وجود تو زندگی معنا می گیرد و با عشق

                تو خون در رگهایم جاری می شودو با دیدن تو زنده می مانم

                دیدن تو.................................................

               جاده رسیدن به سعادت و کما لم را با نور مقدس عشق آسمانیت

              روشن ساخت. ای فرشته آسمونها به سپاس این همه خوبی تو را

              می ستایم   دوستت دارم